YARIM KALMIŞ CÜMLELER

Geçen zamana aldırmadan geçen onca zaman. Olgunlaşan, mücadeleyi öğrenen, tırnaklarının her geçen gün biraz daha kazındığını gören ben. Artık seni o kadar iyi tanıyorum ki ayakta daha bi güçlü duruyorum. Sen bana her güldüğünde bende sana gülüyorum. Aynı gibi görünsekte ince bir ayrıntı var unuttuğun. Sen aynı kalırken ben tırmalıyorum, tırmanıyorum. Kendi filmimi kendim yazıyorum. Gücün yetmiyor artık bana “ne acı değil mi?”.

Zorluklarda yolunu çizmek daha kolay oldu. Belki de bunu sen öğrettin bana, belki de sen zorladın beni öğrenmem için. Yorgun bedenimin dayandığı onca günün mutluluğunu yaşama zamanı şimdi. Çocukluğuna tekrar dönme zamanı. Ama gözlerine bak o çocuğun eskisinden farklı olduğunu sende göreceksin. Yanına yanaşmaya var mı eskisi gibi cesaretin?

Sabahları düşen yıldızları ben topluyorum yollardan. Ben dağıtıyorum sevdiklerime o yıldızları. Ne düşündüğümü düşünemeyecek kadar mutluyum şimdi. Güneş kimin için doğuyor bugün bilmiyorum ama ben hep kendi güneşime bakıyorum.

Hayat dedikleri o acımasız diye anlattıkları şey sahiden öyle mi? Yoksa biz mi acımasız kılıyoruz onu. Ruhum ve bedenim yenebiliyorsa hayatı o kadar güçlü mü şu hayat dedikleri? Yeni bir film başlattım kendime pembe diziden bile daha pembe. Yalan yok bu filmde, hırsızlık hiç yok. Hayat çalma, ağlatmanın ne olduğunu bile bilmiyorlar karakterler. Bu filmde oynamak mı istiyorsunuz, üzgünüm siz daha önce kötü rollerde oynamışsınız.

Hayat…

Cebimde kelimeler birde yarım kalmış cümleler

Aklımda bin bir sahne ama bin bir gece masalından

Bizim masalımızdan…

Kulağımda bir melodi “Ölüyorum Aşkından” diyor

Üzerime hüzün giydim bugün

Neden hala üşüyorum peki?